کوچه های دل

 

سلام

تو تموم ماههای قمری  من این ماه شعبان رو از هم بیشتر دوست دارم  همش سراسر نعمته که از سوی خدا برای بشر سرازیر شده ، تولد امام حسین (ع) ، عشق همه عالمیان عباس ابن علی (ع) ،  سید الساجدین حضرت زین العابدین (ع)  و درنیمه مبارک این ماه عزیز میلاد صاحب ما ، اونی که سالهاست شیعه های حضرتش چشم  به در دوختن تا رخ زیبا ی عباسی اون رو ببینن . اما  امسال کمی دقت کردم دیدم رنگ و بوی اعیاد کمی کم رنگ تر شده . نمیدونم چرا ؟ ولی این رو میدونم که یک سنت غلط همیشگی در ما ایرانی ها هست که برای رفتنها ،مردنها و شهادتها بیشتر از تولد ها و روزهای مبارک و میمون اهمیت قائلیم . در  حالی که روز سوم شعبان بود که خدا عزیزترین خلقت خودش رو به بشر نمایان کرد تا بفهمند که کمالی که خدا برای انسان در نظر گرفته مصداق واقعی و عینی اون همین حسینه (صلواه الله علیه ) ، اما ما ده روز یا بیشتر دو ماه برای مظلومیت این عزیز خدا عزاداری میکنیم وجلسات زیادی میگیریم ولی وقتی به میلاد این نور الهی میرسیم به جشنهای مختصر نیم ساعته یا حد اقل یک ساعته اکتفا میکنیم خیلی ها هم اصلا نمی فهمن که امروز چی شد و چی بود و چطور گذشت و....  به هر حال این موضوع مهم رو ما در زندگی خودمون هم تعمیم دادیم قدر اونهائی که کنارمون هستن و خدا بهمون هدیه داد رو  تا وقتی از دستشون ندیم نمی دونیم ...

خب  میلاد این چهار  نور الهی رو به همه ی شما تبریک میگم و امیدوارم که سیره و روش زندگی این بزرگواران رو در زندگیمون سر لوحه قرار بدیم و به سمت اونا حرکت کنیم تا خدا حلاوت به کمال رسیدن رو بهمون بچشونه .... یا علی

 

نوشته شده در ۱۳۸٧/٥/۱٥ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ توسط کوچه های دل نظرات () |