کوچه های دل

 

    السلام عليك يا علی ابن الحسين زين العابدين (ع )

شهادت امام چهارم شيعيان امام سجاد را به امام زمان

 و رهبر معظم انقلاب تسليت عرض مينمايم

               گوشه‏اى از زندگانى امام زين‏العابدين ، على بن الحسين (عليهما السلام)

             - در تاريخ ولادت امام سجاد (عليه السلام) اختلاف است؛ .
بعضى 15 جمادى الاولى از سال 36 و بعضى 5 جمادى الاولى از سال 38 گفته‏اند .
والده مكرم آن حضرت، "شهربانو"، دختر يزگرد پادشاه ايران بود .
پس از غلبه سپاه اسلام بر ايرانيان در زمان عمر بن الخطاب، شهربانو را به اسارت گرفته، نزد عمر آوردند .
وى خواست شهربانو را بفروشد، ولى اميرالمؤمنين، على (عليه السلام) فرمود: "فروختن دختران پادشاهان جايز نيست اگر چه كافر باشند .
او را آزاد بگذار تا هر كه را از مسلمانان مى‏خواهد انتخاب كند .
" ايشان نيز امام حسين (عليه السلام) را انتخاب كردند و به ازدواج آن حضرت در آمد و امام سجاد (عليه السلام) از ايشان متولد شدند .
نام آن امام بزرگوار، "على"، كنيه آن حضرت "ابوالحسن" و "ابومحمد" است و مشهورترين القاب ايشان "زين‏العابدين"، "سجاد"، "سيد الساجدين و العابدين"، "امين" و "ذوالثفنات" است .
برطبق روايتى، امام باقر (عليه السلام) در توصيف پدر گرامى خويش فرمودند: "پدرم على بن الحسين هرگز نعمتى از خداوند را ياد نكرد، مگر آنكه براى شكر آن نعمت سجده كرد و آيه‏اى از كتاب خدا را كه در آن سجده باشد نخواند مگر آنكه سجده كرد و هر گاه حق تعالى شرى را كه از آن بيمناك بود دفع مى‏كرد، يا مكر مكركننده‏اى را از او دور مى‏كرد، سجده مى‏كرد و هر گاه از نماز واجب فارغ مى‏شد، سجده مى‏كرد و هر گاه توفيق مى‏يافت كه بين دو نفر آشتى برقرار كند، به شكرانه آن سجده مى‏كرد و اثر سجود در تمام مواضع سجود آن حضرت نمايان بود و لذا به آن حضرت سجاد مى‏گفتند .
" امام زين‏العابدين چون از وضو فارغ مى‏شد واراده نماز مى‏كرد، لرزه بر اندام شريفش مى‏افتاد .
از كثرت عبادت و بيدارى روى مباركش زرد شده بود و پاهاى ايشان از كثرت قيام براى خداوند تعالى ورم كرده بود .
چنان نماز مى‏خواند كه گويى، اين آخرين نماز او است و مى‏خواهد دنيا را وداع كند .
حسن خلق، حلم و خويشتندارى و كظم غيظ و مراتب علم و دانش آن حضرت بسيار معروف و مشهور بود، زيرا كه ايشان از خاندانى هستند كه باب علم الهى هستند و هر كه طالب علم و دانش است بايد از آنان بياموزد .
امام سجاد (ع)، همواره به ياد پدر بزرگوار خود حسين بن على (عليه السلام) بودند .
هر وقت آب مى‏نوشيدند، يا غذا مى‏خوردند، يا مى‏ديدند كه گوسفندى را ذبح مى‏كنند، به ياد واقعه كربلا و تشنگى و گرسنگى اهل بيت مى‏گريستند .
مجموعه دعاهاى آن حضرت، كه مشتمل بر: حكمتها، معارف ناب توحيدى و بينش عميق الهى آن حضرت و دايره‏المعارفى بزرگ و عميق است، در كتابى تحت عنوان "صحيفه سجاديه" گردآورى شده است و بيقين بزرگترين معجزه آن امام است، زيرا گرچه از ائمه هدى (عليهم السلام) خوارق عادات و معجزات فعلى بسيارى بروز كرده و نقل شده است، ولى بى شك وجود آن امامان و گفتار آن بزرگواران، خود بزرگترين شاهد بر صدق مدعاى آنان و معجزه‏اى مجسم و عينى براى انديشمندان ژرف‏نگر است و آنان را از هر معجزه ديگرى بى‏نياز مى‏كند .
امام سجاد (ع) در روز 12 يا 18 يا 25 محرم سال 94 يا 95 هجرى (بنابر اختلاف روايات) توسط "هشام بن عبدالملك"، خليفه اموى به شهادت رسيدند


 

   

نوشته شده در ۱۳۸٢/۱٢/۱٤ساعت ۱٢:۱٧ ‎ق.ظ توسط کوچه های دل نظرات () |