کوچه های دل

 

يكى از وحشيانه‏ترين و بى‏سابقه‏ترين جنايات تاريخ يورش

وحشيانه و ددمنشانه سپاه عمر سعد به اهل‏بيت امام‏حسين(ع)

 است. پس از شهادت امام‏حسين(ع) آن جرثومه‏هاى جنايت،

بى‏رحمى و قساوت، نخست زنان و كودكان بى‏دفاع خاندان

رسالت را مورد هجوم وحشيانه خود قرار دادند و با بدترين شيوه

 هر چه زيور آلات و لباس و وسايل داشتند، غارت كردند.

سپس خيمه‏هاى آنان را به آتش كشيدند. زينب كبرا - كه

مسئوليت حمايت و پاسدارى از زنان و كودكان را به عهده

داشت - از امام سجاد(ع) پرسيد:

«اى يادگار گذشتگان و پناهگاه بازماندگان! خيمه‏هاى

ما را به آتش كشيدند در اين باره چه فرمان مى‏دهى؟

امام سجاد(ع) فرمود: «فرار كنيد!»

در اين هنگام زنان و كودكان خاندان پيامبر اكرم(ص) با گريه

 و زارى سر به بيابان نهادند. ولى زينب كبرا نمى‏توانست صحنه

 را ترك گويد و فرار كند، بلكه او بايد مى‏ماند و از امام سجاد(ع)

نگهدارى و پرستارى مى‏نمود. شخصى كه شاهد آن صحنه

جانگداز بود، گويد:

«همانگونه كه آتش از خيمه‏هاى خاندان رسالت شعله مى‏كشيد،

 بانوى بزرگوارى را ديدم كه دركنار خيمه‏اى ايستاده است. آتش

از اطرافش زبانه مى‏كشد و او پيوسته به سوى راست و چپ و

آسمان نگاه مى‏كرد، دست بر دست مى‏كوبيد و به درون خيمه‏اى

 مى‏رفت و از آن خارج مى‏شد. با سرعت خود را به او رساندم

و گفتم: اى بانوا! چرا در ميان آتش ايستاده‏اى؟ مگر نمى‏بينى كه

همه زنان فرار كرده‏اند و در بيابان پراكنده گرديده‏اند؟ چرا تو به آنان

نمى‏پيوندى؟. زينب با شنيدن اين سخن گريست و گفت: من

بيمارى در خيمه دارم كه قدرت ايستادن ونشستن ندارد، در اين

حال كه آتش او را احاطه كرده، چگونه مى‏توانم او را تنها رها كنم.»

پس از آنكه آتش خيمه‏ها فرو نشست، زينب كبرا براى جمع آورى

 زنان و كودكان به گردش در بيابان‏هاى اطراف پرداخت. او در

بيابان‏هاى اطراف مى‏گشت و يكايك زنان وكودكان را پيدا مى‏كرد

و گِرد هم جمع مى‏كرد. ولى هر چه جستجو كرد، نتوانست دو

تن از كودكان امام‏حسين(ع) را بيابد! سرانجام پس از تلاش و

كوشش بسيار مشاهده كرد، آنان دست در گردن يكديگر نموده

، در گوشه‏اى از بيابان به خواب رفته‏اند! وقتى نزديك‏تر شد و

آنان را حركت داد، دانست كه آنان بر اثر تشنگى فراوان و ترس

و وحشت بسيار در آن بيابان، تنها جان به جان آفرين تسليم كرده‏اند

 

نوشته شده در ۱۳۸٢/۱٢/٢۳ساعت ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ توسط کوچه های دل نظرات () |