کوچه های دل

 

 

خب گفته بودم منم يه چيزي مينويسم  الوعده وفا ..

چرا تغيير سال شمسي رو  متقارن كردن با فرارسيدن فصل بهار ؟

خب معلومه هر دو نويد يك آغاز رو ميدن ، آمدن بهار همراه است با نشاط ، شادي ، انگيزه براي زندگي ،و اميد به آينده و سرشار از شادي براي همه ي موجودات از بشر گرفته تا نباتات كه  كه همه ي اينها رو به عينه در طبيعت  مي بينيم  ، يه برنامه اي در راديو جوان اين چند روزه شنيدم كه از مردم سوال ميكردن خونه ي بهار كجاست ؟  ، خيلي ها مونده بودن كه چي بگن و  بعضي ها اشاره به دلها ، قلبها، جمع دوستانه و... دشت و دمن  ميكردند.

شما چي ميگيد  خونه ي بهار كجاست ؟

بگذريم  حالا كه همه ي ما در يك خصيصه ي بهار (سرسبزي و نشاط) تفاهم داريم  بيائيد اين اشتياق بهار رو كه شش ماه  در انتظار در آغوش كشيدن دلهاي پاك  و جمع هاي دوستانه هست رو  با گرد هم آمدن عينيت ببخشيم  و در يك سنت زيباي بهار به نام سيزده ي نوروز كه فلسفه  اصلي و وجودي آن نوعي احترام به طبيعته  به بهار بيانديشيم ، به ارمغان اون ، به  نشاط  سر سبزي و اينكه  دلهاي سرد و قلبهاي يخي و دود اندود از كينه را چگونه گرمي ببخشيم و به طبيعت احترام بزاريم ، اين طبيعت فقط براي يك روز نيست ، فكر تابستون گرم هم باشيم كه از كار روزانه خسته شديم و به تفرج ميريم تا در سايه درختي كه در بهار جون گرفته و ما شاخه هاي اونو نشكستيم دمي بياسائيم  و و از نعمات خدا استفاده كنيم و عيد اون روزي است كه نعمت خدا بر ما فرود آيد ،پس همه ايام عيد است .

خوش باشيد و با اين دو بيت كه فرمايش حضرت رسول رو به نظم كشيده سخن رو كوتاه ميكنم

گفت پيغمبر به اصحاب كبار

تن مپوشانيد از باد بهار

آنچه با شاخ درختان ميكند

با تن و جان شما آن ميكند

خوش باشيد .

نوشته شده در ۱۳۸۳/۱/۱۱ساعت ۱۱:٤۳ ‎ب.ظ توسط کوچه های دل نظرات () |