کوچه های دل

 

خدايا چنان كن سر انجام كار

تو خشنود باشی و ما رستگار

كوچه هاي دل

خيلي وقته كه ميخواهم در مورد  نام اين وبلاگ  چند خطي بنويسم ، چندي پيش هم يك تصوير گذاشتم و پرسيدم : ( كوچه دل شما چه جوريه ؟ ) پاسخهائي هم آمد ولي ضروري ديدم منظورم رو براي برخي دوستان  كمي روش تر كنم .

جائي به نام دل در ما انسانها قرار دارد كه محل تجمع خواسته هايمان  است و ظرفي است كه تعلقات دنيوي به رنگهاي مختلف و دسته بندي هاي متفاوتي در درون آن جاي دارد ،  تعلقاني از جنس مال ، همسر ، فرزندان و... و اين امر در انسانها فطري است و گريزناپذير .

حال  چه بايد كرد كه اين تعلقات كه در قران هم پرداختن به انهاعامل درو شدن از خداوند آمده رنگ خدائي بگيرند ، يا طبق آنچه در عنوان وبلاگ آمده چگونه ميشود اين كوچه ها را چراغان كرد؟

آري همه ي اينها لازمه يك زندگي اجتماعي است و خداوند هم آنها را براي آرامش  ما انسانها آفريده  لكن از آنجائي كه مسير زندگي انسانها بسوي كمال طراحي شده ، همه ي آنچه در اين مسير قرار ميگيرد  بايستي در طول آن هدف باشد و هر گاه يكي از آنها در عرض رسيدن به نور الهي قرار گيرد  تضادي كه ايجاد ميشود منجر به فتنه است و اين فتنه بواسطه ظاهر فريبنده اي كه در تعلقات دنيوي  هست و مدد شيطان عليه العنه نمي گذارند  ما  از كوچه اي كه بسمت منبع نور هدايت شده به سلامت عبور كنيم  .

آنچه ميتواند ما را از اين مسير به سلامت عبور دهد و بخشي از آن نور شويم اين است كه ما ظرف دلمان را خدائي كنيم و قالبي كه براي دلمان در نظر داريم با نور الهي جلا ببخشيم تا هر چه در او مي ريزيم از عشق و محبت به همسر و فرزند و  ديگر امور دنيوي و حتي برقراري دوستي ها و... رنگ خدائي بگيرد و ابتدا و انتهاي همه ي كوچه هاي دل را به سر منشا نور  متصل سازيم و چنانكه حضرت مولانا فرمودند :

 هر كسي اندازه روشن دلي

غيب را بيند به قدر صيقلي

هر كه صيقل بيش  كرد او بيش ديد

بيشتر آمد بر او صورت پديد

پس چو آهن گر چه ، تيره هيكلي

صيقلي كن صيقلي كن صيقلي

صيقلي ديد اهن و خوش  كرد رو

تا كه صورت ها توان ديدن در او

                                           ... ادامه دارد

 

نوشته شده در ۱۳۸۳/۱/٢٧ساعت ۸:٢٩ ‎ب.ظ توسط کوچه های دل نظرات () |