کوچه های دل

.ياد شهيدانمان بخير

اين روز ها كوچه ي دلم دو تا مهمون عزيز داره كه تو صفحه ي دلم عكس پر افتخارشون رو ميبينيد آري اينها همونان كه از كوچه هاي دلشون به سر منشا نور وصل شدن و نور شدن ، در وصف خوبيهاشون ، پاكيشون ، صفاشون سادگيشون هر چي بگم در باور پر گناه امروز ما نميگنجه ، مهم هم نيست چه اينكه اونا براي اين نرفتند كه ما امروز يادشون كنيم ، اونا  به عنوان شهادت نگاه نكردن اونو يه پست نديدن يه مقام حسابش نكردن ، اونا براي اين نرفتند كه ما ها ، خونوادهاشون ،  زن و بچه هاشون امروز بگن خوش بحالشون شهيد شدن  اونا مصداق اين بيت عاشقانه اند

به پاي خويشتن آيند عاشقان به كمندت

كه هر كه را تو بگيري زخويشتن برهاني

اونا وقتي ميرفتن به فكر خودشون نبودن ، به فكر خونوادهاشون ، بچه هاشون ، پدر مادراي پيرشون  نبودن ، اونابفكر اين نبودن كه يه روزي ميتونن  خونه زندگي مرفه داشته باشن ، ماشين داشته باشن ، اونا بفكر اين نبودن كه ميتونن درس بخونن دكتر ، مهندس ، رئيس و... بشن  تازه وقتي رئيس ميشدن ( راستي چه خوب بود اون موقعه اين كلمه ي پر تبعيض و غرور در كار نبود و كلمه ي فرمانده جاشو گرفته بود اصلا اين فرمانده يه حالتي در انسان ايجاد ميكرد) خاكي تر نشون ميدادن  تواضعشون ادمو  بعضي وقتا خسته ميكرد البته اين خستگي براي ما بود كه درك نداشتيم  اونا به اين فكر نميكردن كه يه زماني كوچه ها رو خيابونها رو به اسمشون ميكنن و بعدا برشون ميدارن اسم گل ميزارن اسم چه ميدونم ....

راستي اونا كي بودن

اگه اونا عاشق بودن اين عاشقاي امروزي چي ميگن ؟!! كه ما عاشقيم  كدومشون رو سراغ داري كه به آتيش بزنن ، رو مين برن ، جلو گلوله برن فقط واسه ديدن يارشون ، كدوم عاشق و معشوق رو ميشناسيد  كه طلب ديدار از هر دو طرف باشه  نازي در كار نباشه مگه نميگن  ميان عاشق و معشوق فرق بسيار است / چو يار ناز نمايد شما نياز كنيد  خدائيش بين اونا و معشوقشون ميتونيد فرق بزاريد من كه نفهميدم اينا عاشق بودن يا اون عاشق بود اين يعني ذوب شدن ، آري وقتي در معشوقت ذوب شي ديگه تشخيصي نيست بين اين دو من خيلي دلم ميخواد بنويسم كه اونا چي بودن ولي ميترسم حقشون رو ضايع كنم ولي اونا

پر از تواضع بودن ، پر از صفا بودن ، فارغ از خود بودن ، شجاع بودن هم در شهادت هم در اسارت هم در خسارت هم در جراحت ، اونا خاكي بودن ، پر داشتن پر، پر، پر، براي پريدن باور نميكنيد ولي شبهاي عمليات ميشد پرشون رو ببيني

اونا خوب بودن ، اونا گل بودن ، اونا جوون بودن ، اونا زنده بودن ، زنده  هم موندن  ، ما چي شديم ما بد شديم ، مغرور شديم ، حسود شديم ، خيلي هامون كافر شديم ، فاسد شديم ، گنديديم ، خود بين شديم ، به عكساشون خنديدم ،  عكساشون ديدم ولی  بي تفاوت رد شديم ، گفتيم بابا ضرر كردن ، ضرر كرديم  ، جبران كنيم ، حرام بخوريم ، بيت الماله  مال ماهاست ، هي  داد زديم ، ما خون داديم ، شهيد داديم ،  اينو ميخايم ، اونو ميخايم ، غافل از اينكه يه عده اي كه با ما ها بودن از دور به ما ميخنديدن يه عده اي هم كه با ما نبودن اونا هم به ما ميخنديدن كه بابا اينا كين بي سوادن ، عقب موندن ، املن ، نديد بديدن ، تازه به دوران رسيدن  ما چي شديم  ميدونيد  ؟؟؟؟ ميدونيد خسر الدنيا و الاخره رو براي كي گفتن؟ شايد برا ما ها نميدونم؟ ولي خيلي درد ناكه وضعمون ، خدا رحم كنه بهمون

شايد خيلي ها بگن اينا چيه مينويسي ولي اينا اثر حضور اوناست من خودم هم عامل نيستم

نه من ز بي عملي در جهان ملولم و بس

ملالت علما هم ز علم بي عمل است

يادشون كنيد با اين صلوات

اللهم صل علي محمد وال محمد

 

 

 

نوشته شده در ۱۳۸۳/٢/۱۳ساعت ۱۱:٤۱ ‎ب.ظ توسط کوچه های دل نظرات () |