کوچه های دل

 چند روز پيش كه تهران بودم خدا توفيقی داد و در جلسه زيارت عاشورای  حاج منصور ارضی در حسينيه صنف لباس فروشها شركت كردم ، اين جلسه هر  سه شنبه صبح بعد از نماز تا حدودای ساعت هفت و نيم برگزار ميشه و قدمتی معادل چهل سال داره آدرسش هم پائين تر از چهار راه مخبر الدوله انتهای پاركينگ جواديه  است ، اينا رو گفتم كه يه تبليغی هم بشه برای اون جلسه گرچه جا نيست آدم بشينه اينقدر شلوغه و اينكه يك جمله ای  حاج منصور گفت كه خيلی به دلم نشست

ايشون در خصوص عنايت حضرت به  شيعيانشون صحبت ميكردند و گفتند :

 هر كسی در اين خونه بياد و يكبار يا زهرا گفته باشه  ، حضرت نميزاره دست خالی برگرده  و اگه خيلی هم بد شده باشه حتی اگه شده با دست شكسته هم اونو نگه ميداره و نميزاره بره جای ديگه ای پس بيائيد به خانوم زحمت نديدم كه با دست شكسته بخواد مارو نگه داره  بيائيد يه كاری كنيم كه از ما راضی باشه .

 نميدونم ولی همين رو ميتونم بگم كه ما ثابت كرده و ميكنيم كه مردم آن زمان نيستيم كه علی و زهرا و ... تنها بزاريم ما يه علی داريم كه تو خونه هامون عكسش رو رو سرمون نصب كرديم با اين مضمون

بالای سرم عكس ترا نصب نمودم

يعنی كه سر من به فدای قدم تو

راستی يه شعری هم از حاج علی اقا انسانی رو ديوار های حسينيه نوشته بود براتون مينويسم خيلی زيبا بود

دعوت از عاشقان كنند اينجا       عشق را امتحان كنند اينجا

ای كه داری به دل نهان غم يار       راز دل را عيان كنند اينجا

اشك ها ميكنند كار زبان           عشق را ترجمان كنند اينجا

بر سر خوان خانواده عشق          همه را ميهمان كنند اينجا

می نشينند روی خاك به حزن        فخر بر آسمان كنند اينجا

نوشته شده در ۱۳۸۳/٤/٢٦ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ توسط کوچه های دل نظرات () |