شكايت هجران

                                           شكايت هجران  <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

زينگونه ام كه در غم غربت شكيب نيست                گر سر كنم شكايت هجران غريب نيست

جانم بگير و صحبت جانانه ام بخش                  كز جان شكيب هست و ز جانان شكيب نيست                                

                                       گم گشته ديار محبت كجا رود

                                   نام حبيب هست و نشان حبيب نيست

عاشق منم كه يار به حالم نظر نكرد                    اي خواجه درد هست وليكن طبيب نيست

آسيمه سر رسيدي از غربت بيابان                     دل خسته ديدمت از آوار خيس باران

                         وامانده در تبي گنگ ناگه به من رسيدي

                    من خود شكسته از خود در فصل نااميدي

در بركه دو چشمت نه گريه و نه خنده                گم كرده راه شب را سرگشته چون پرنده

 من ره به خلوت عشق هرگز نبرده بودم             پيدا نمي شدي تو شايد كه مرده بودم

                    من با تو خو گرفتم از خنده ات شكفتم

                     چشم تو شاعرم كرد تا اين ترانه گفتم

در خلوت سرايم يكباره پر كشيدي                          آنگاه اي پرنده بار دگر پريدي

 من ره به خلوت عشق هرگز نبرده بودم              پيدا نمي شدي تو شايد كه مرده بودم

   با تشكر از دوست عزيزم ط – ح   بخاطر ارسال اين شعر

 

/ 2 نظر / 6 بازدید
m8828_ras2001

با سلام. بفر ماييد اين بلاگ رو برای چه راه اتداختيد و برای چه ادامه ميديد؟ با تشکر

ايمان

شعر زيبايي بود ولي قافيه نداشت يعني وزين نبود ولي تصوير زيبايي از عشق داشت هر چند كه هيچكس نمي تونه عشق واحساسات يك عاشق واقعي رو به قلم بياورد كه در ان هزار،راز ورمز نهفته است. يا حق